|
[De Binntalhut in Wallis,
Zwitserland] [Foto]
Geschiedenis en ontwikkeling
berghutten
De eerste berghutten
werden omstreeks 1860 aangelegd. Dit waren zeer eenvoudige onderkomens
met lage bezoekersaantallen. Relatief snel werd de Alpen voorzien van een
groot net van berghutten. In de periode 1880-1914 zijn de meeste nieuwe
hutten in de Alpen aangelegd. Vrijwel alle hutten dienden in de eerste
plaats de ontsluiting van het hooggebergte voor de bergsport.
Sinds 1945 hebben de
berghutten zich gigantisch ontwikkeld. Nu beheren de bergsportverenigingen
in totaal 1.607 berghutten en bivakhutten in de Alpen. Daarnaast bestaan
er nog een veel groter aantal hutten die niet in het beheer van de alpenvereniging
zijn. Het totaal aantal toeristische hutten in de Alpen wordt geschat op
10.000.
Niet alleen het
aantal maar ook het comfort van de hutten nam met de jaren toe. Vooral
in Duitsland en Oostenrijk ging deze modernisering heel ver. Berghutten
ontwikkelden zich tot echte berghotels: kamers met beddegoed, warm en koud
stromend water en een restaurant.
Het jaarlijkse bezoekersaantal
van de Alpenverenigingshutten wordt nu geschat op 12 miljoen en het aantal
overnachtingen op 4 miljoen. Dit is 1% van de totale hoeveelheid toeristische
overnachtingen in de Alpen. Met de particuliere hutten erbij zou het precentage
wel eens op kunnen lopen tot rond de 5%.
Problemen
Berghutten liggen meestal
boven boomgrens en soms ver daarboven. Door deze hoge ligging zijn natuur
en milieu rondom de hut erg kwetsbaar. Door de lage temperaturen verlopen
tal van biologische processen, zoals de afbraak van organisch afval, zeer
langzaam. Bovendien herstelt de vegetatie op grote hoogte maar langzaam
van beschadigingen.
De vier
belangrijkste problemen zijn:
* watervervuiling,
* energie,
* afval en
* het transport naar de hutten.
Watervervuiling
Berghutten liggen vaak
in gebieden die belangrijk zijn voor de drinkwatervoorziening in het dal.
De hoeveelheid afvalwater die hutten in de Alpen produceren komt op jaarbasis
overeen met ongeveer 100.000 inwoners. En omdat het bezoek aan hutten zich
concentreert in de zomer en de weekends, kan de hoeveelheid vrijkomend
afvalwater in deze perioden vergeleken worden met de hoeveelheden afvalwater
van een grote Nederlandse stad.
[Waterval in het Binntal,
Wallis, Zwitserland] [Foto]
Energie
Voor verwarming, verlichting,
de keuken en heet water in de berghut is veel energie nodig. Vroeger was
op de rug gesjouwd hout de energiebron, tegenwoordig draaien op de meeste
hutten diesel- en benzineaggregaten. Door het toegenomen comfort is er
meer energie nodig. De omgeving van de berghut is vaak zeer kwetsbaar voor
vervuiling van olie of brandstof. Deze vervuiling is bij aggregaten niet
te vermijden. Daarom is deze vorm van energie eigenlijk niet te dulden.
Daarbij veroorzaken aggregaten vaak onnodig veel lawaai.
Afval
Bij elke menselijke
activiteit ontstaat afval. Zo ook op hutten. Er is bedrijfsafval, bijvoorbeeld
uit de keuken. Ook zijn er nog steeds bezoekers die hun afval niet mee
terugnemen naar het dal. Bij het beheren van hut is afval een groot probleem.
Bovendien is het niet alleen een milieuprobleem, maar ook een kostenprobleem,
zeker bij hutten die slechts moeizaam bereikbaar zijn.
Transport
Het transport naar
de hutten is allang voorbij het stadium van dragers en muilezels. Veel
lager gelegen hutten zijn ontsloten voor autoverkeer met speciaal hiervoor
aangelegde wegen. Andere hutten hebben een materiaalkabelbaan, of liggen
zelfs aan een heuse bergkabelbaan. De meeste hutten zijn echter alleen
over een smal bergpad te en kunnen alleen bevoorraad worden met een helikopter.
Een ontsluiting met
een weg of kabelbaan betekent voor sommige problemen (bijvoorbeeld de afvalverwijdering)
ook een makkelijke oplossing. Het grootste milieuprobleem, het probleem
van de watervervuiling, wordt echter door het toegenomen dagbezoek veel
groter. Er komen bovendien bezoekers van een heel ander karakter die betere
service verwachten.
OPLOSSINGEN
Watervervuiling
De watervervuiling
is vooral in Oostenrijk intensief onderzocht. Hierbij bleek het wel
degelijk ook in het hooggebergte mogelijk het water op biologische wijze
te zuiveren met een reinigingsgraad van 95% in plaats van de gangbare 30%.
Hierbij wordt gebruik gemaakt van een composttoilet, een vetafscheider
voor het afvalwater in de keuken en wordt het organisch afval in de keuken
mee gecomposteerd. De kosten voor dit systeem zijn echter immens. Voor
de toekomst van 10.000 Alpenhutten is voorlopig meer te verwachten van
oplossingen die uitgaan van het op een verstandige manier terugdringen
van het watergebruik. Een goed voorbeeld is de verplichting in bijv. Oostenrijk
om een lakenzak te gebruiken op het Matratzenlager. Hierdoor hoeven de
dekens minder vaak te worden gewassen en dit vermindert het waterverbruik,
en daarmee ook de watervervuiling.
Energie
In de praktijk worden
al veel hernieuwbare energiebronnen gebruikt. Met name zonnepanelen zijn
door de kracht van de zon in het hooggebergte een goede mogelijkheid. Andere
technologieën, zoals windmolens of mini-waterkrachtcentrales, kunnen
ook worden ingezet. Zowel windmolens als kleine waterkrachtcentrales moeten
nog wel verder ontwikkeld worden. Door de moeilijke omstandigheden fungeren
deze systemen nu nog niet voldoende. Denk aan stormen met extreme windsnelheden,
erosie en lawines voor waterkrachtcentrales.
Afval
Voor de verwijdering
van afval bestaan goede oplossingen. Hierbij moet een beroep op de huttenbeheerder
én op de huttenbezoeker worden gedaan. De huttenbezoeker neemt de
verpakkingen van de zelf meegenomen etenswaren mee terug naar het dal.
Dit is een bewustwordings- en mentaliteitsprobleem. Het gewicht kan immers
geen probleem zijn als de verpakkingen met hun inhoud naar boven zijn meegedragen.
De huttenwaard zal de
keuken zo moeten organiseren dat zo weinig mogelijk verpakkingsmateriaal
vrijkomt. Het nog resterende afval moet zorgvuldig worden gescheiden. Het
goed (en verantwoord) brandbare afval kan worden meeverband in de meestal
aanwezige houtkachel. Het organische afval kan worden gecomposteerd.
Transport
Een oplossing voor
het transportprobleem bestaat uit het minimaliseren van het benodigde
transportmateriaal. Gebruik indien mogelijk plaatselijk voorhanden materialen.
Zo heeft de laagst gelegen Zwitserse Alpenhut een klein moestuintje.
TENSLOTTE
Er zijn dus zeer veel
oplossingen voor de diverse deelproblemen. Dit zijn veelal technologische
oplossingen. Belangrijk zijn echter dat alle gebruikers van hutten als
vanzelfsprekend doordrongen zijn van de noodzaak zich aangepast te gedragen.
Bergsporter, huttenwaard en huttenbeheerder moeten zich dit eigen maken,
anders leiden technologische vernieuwingen niet tot een structurele verbetering. |