In diverse landen in Europa zijn er discussies over de schade die klimmers, wandelaars en alpinisten door hun activiteiten aan de natuur toebrengen. In bijvoorbeeld Duitsland is er een hoog opgelopen twist ontstaan over de schade die klimmers in rotsgebieden veroorzaken. Aan de ene kant staan de bergsporters en aan de andere kant de natuurbeschermers. Deze discussie heeft ertoe geleid dat het klimmen aan sterke restricties wordt onderworpen. In enkele deelstaten zijn vrijwel alle klimgebieden gesloten. Doordat de discussies zijn geëscaleerd is er voor veel van deze maatregelen geen draagvlak onder de plaatselijke bergsportbeweging. En dit draagvlak is noodzakelijk om effectief aan natuurbescherming te kunnen doen. Of je moet voor elke rots een Polizist neerzetten, maar die verstoort de rust ook.
In dit licht is het verheugend dat de natuurbescherming en de georganiseerde bergsport op Europees niveau in gesprek gaan. De IUCN, the world conservation union en de UIAA (Union Internationale des Associations Alpins) organiseren een gezamenlijk seminar met als thema "Klimmers, bergen en het milieu: toegangsregeling voor de bescherming van het milieu".

De drie doelen van het seminar zijn: 
1. te komen tot geschikte en effectieve mechanismen om de negatieve gevolgen van recreatieve activiteiten te minimaliseren
2. de kennis over deze negatieve gevolgen te vergroten
3. een positieve houding van klimmers en bergsporters voor natuurbe-scherming te bereiken.

Het seminar wordt begin mei gehouden in Barcelona. De resultaten zullen worden gepresenteerd tijdens de conferentie van de Europese Milieu ministers in juni en tijdens de algemene vergadering van de UIAA.
Namens de NKBV zal ik het seminar bijwonen. Hierbij kan ik de kennis van de NMGA, en de ervaringen die ik heb opgedaan bij mijn eigen bergsportactiviteiten (en mijn werk bij het Instituut voor Bos- en Natuuronderzoek) inzetten. 
En maakt u zich geen zorgen: ik reis met de trein naar Barcelona en dat is voor mij vanzelfsprekend, want er is een goede verbinding.

Joop Spijker

Veertien Nationale Parken telt men in de Alpen. Een van de kleinste is het Schweizerische Nationalpark, gelegen in het Engadin. Het is ook een van de oudste parken: gesticht in 1914. Men heeft plannen om het huidige areaal, 169 km2, te vergroten tot maar liefst 500 km2. Het park is naar huidige maatstaven te klein: voor veel soorten biedt het park niet voldoende leefruimte. Een groter park zal bestaan uit een kerngebied, waar menselijke activiteiten tot een minimum zijn beperkt, en een bufferzone, waar jacht, toerisme, bos- en landbouw zijn toegestaan. De landbouw in die bufferzone moet op biologische leest geschoeid zijn. Belangrijke eerste stap bij een eventuele uitbreiding is het raadplegen van de burgers van het betrokken gebied (Engadin en Munstertal). Bij een onlangs belegde vergadering stemde een ruime meerderheid van de aanwezigen voor de plannen.

Vrachtverkeer door Zwitserland
Trendsport in de Alpen
NMGA Symposium 1999 - "Ook positieve ontwikkelingen op het gebied van natuur en milieu in de Alpen"
De NMGA internationaal - Joop Spijker vertelt…
Herintroductie baardgier
Seminar "Klimmers, bergen en het milieu: toegangsregeling voor de bescherming van het milieu"
Schweizerische Nationalpark wordt groter