Voor veel mensen verloopt het eerste contact met de NMGA via het secretariaat. Al vele jaren is dit secretariaat in goede handen van mevrouw Folmer en voor de NMGA is ze dan ook een zeer belangrijke kracht. Het werd daarom hoog tijd om eens met mevrouw Folmer - van der Zanden te gaan praten over haar werk voor de NMGA.

Wie waren er nou eerder actief bij de NMGA, mevrouw Folmer of haar kinderen? Deze vraag wordt in het begin van het gesprek al meteen beantwoord: dat waren de kinderen. Haar dochter Jetske was vele jaren secretaris en haar zoon Henk werd later voorzitter van de NMGA, bewust niet in dezelfde periode. Dit was zo afgesproken in het gezin Folmer en 'moeder moest er dan ook niet aan denken om in de kerngroep te gaan zitten'. Doordat haar dochter toen nog thuis woonde en het secretariaat van daaruit voerde raakte mevrouw Folmer al enigszins bekend met het NMGA-werk.

Mevrouw Folmer voert nu zelf aan huis het secretariaat. Doordat ze haar reguliere werk de laatste jaren aan huis heeft is ze altijd goed bereikbaar. De periode van september tot april is het drukst, vertelt ze. Scholieren vragen informatie voor scripties aan en voor het skiseizoen bellen scholen om folders. Voor deze geïnteresseerden stelt ze een pakket samen met de reader, de Alpijn en diverse brochures. De reader, een bundel interessante artikelen, is in 1995 door Janine Rechters (redactie Alpijn) en haar geheel vernieuwd. Maar er is nog meer voorlichtingsmateriaal. Ze rent naar de garage waar 'een joekel van een kast staat waar alles in zit'. Ze komt terug met een set dia's. Dit blijkt een onderwijspakket met dia's, een handleiding en opdrachten te zijn voor docenten. Deze worden meestal gehuurd door docenten aardrijkskunde. Zelf vind ze het erg jammer dat het nogal eens dezelfde docenten zijn die het pakket aanvragen en er weinig nieuwe docenten bij komen. Misschien dat hier verandering in komt nu het Cito heeft besloten dat de Alpen een examenonderdeel in het MAVO-programma wordt. Hiervoor heeft het Cito de NMGA om informatie gevraagd. De NMGA staat overigens ingeschreven bij de milieutelefoon en bij de 06-8008 service-lijn, zodat mensen kennis kunnen nemen van de stichting. De media willen ook nog wel eens voor een interview bellen naar de NMGA. Mevrouw Folmer gaat na zo'n media-telefoontje meteen aan het bellen om een geschikte persoon te vinden. Onlangs is er nog een NMGA-er, Joop Spijker, bij RTL 5 op de televisie geweest om het een en ander over de skisport en de milieuconsequenties daarvan te vertellen. 'Hoeveel sneeuw ligt er nu?' en 'Weet u nog leuke wandelingen?' zijn telefoontjes waar ze niks mee kan en dan antwoord ze ook met 'nee, we zijn geen reisbureau'. Voor werkelijke milieuvragen heeft ze een kaartenbak met adressen van allerlei alpenorganisaties, zodat ze eventueel mensen door kan verwijzen. Naast de telefoontjes komt er ook veel post binnen uit binnen- en buitenland. Het gaat daarbij niet alleen om informatie-aanvragen, maar ook om toezendingen van actuele informatie door collega-organisaties. 

Het is een drukke, maar leuke taak en ze is van plan er nog een tijd mee door te gaan. Ze vindt het wel jammer dat de belangstelling voor het NMGA symposium afneemt. Ze zou dan ook graag zien dat de donateurs wat meer betrokken zouden zijn bij de NMGA.

Op het gedrag van mevrouw Folmer naar en in de Alpen valt weinig aan te merken. Ze gaat altijd met de trein en aldaar reist ze met de bus. Dit is een bewuste keuze; ander gedrag is vaak een combinatie van milieubewustzijn en andere overwegingen. Zo gaan haar man en zij naar kleine pensionnetjes waar de plaatselijke bevolking iets aan heeft, maar ze houden ook niet zo van die drukke grote hotels. Bloemen plukken doet ze ook nooit, dat is iets waar ze mee opgegroeid is. Van kabelbanen maakt ze amper gebruik, want ze komt om te lopen. Vroeger kwam ze vaker in de Alpen dan tegenwoordig. Na een familiebezoek aan Nieuw-Zeeland en de rust aldaar in de bergen vond ze de Alpen druk en vol. Al wandelend raakte ze erg onder de indruk van Groot-Brittannië en vandaar dat ze in de vakantie nu vaak daar te vinden is.

Over het algemeen vindt ze dat de Nederlander zich in de bergen zeker niet beter of slechter gedraagt dan andere buitenlanders. Mede door de verschillende activiteiten van verenigingen en de NMGA is het gedrag van de toeristen ten aanzien van het milieu beter geworden. De huttenbazen en mensen van de plaatselijke VVV's in de Alpen letten ook meer op milieu (on)vriendelijke activiteiten. Bij de VVV's in de Alpen heeft ze zelf nog eens met de NMGA actie gevoerd, want 'Je bent gast in een land en je behoort je daarnaar te gedragen'.